Prenatale en postnatale depressie bij mannen.

Prenatale en postnatale depressie bij mannen.

Afgelopen week sprak ik Miranda. Zij en haar partner besloten na een relatie van vijf jaar te beginnen aan kinderen. Na twee miskramen was het eindelijk gelukt. Alles ging goed tot Miranda vijf maanden zwanger was en haar partner besloot om de relatie te verbreken en naar een andere stad te verhuizen. Hij was niet klaar voor het vaderschap. Miranda beviel in september van een prachtige zoon die zijn vader helaas nog nooit heeft gezien. Mijn vermoeden is dat hij tot de 5 procent van de mannen behoort die kampt met prenatale of postnatale depressie.

Mannen met postnatale depressie zijn gevoelloze natte tosti’s!

Lieve lezer, vanuit mijn eerste reactie vond ik hem een slappe paardenlul die het niet kon maken om vrouw en kind in de steek te laten. Je moet wel een gevoelloze natte tosti zijn om een baby op te zadelen met een bindingstrauma omdat jij er opeens geen zin meer in hebt! Steek lekker die vintage kast die hij geërfd heeft van zijn grootmoeder (en nog in haar huis stond) maar in de fik zei ik, dan heb je er nog wat warmte van.

Maar dan stap ik in een valkuil waar we met zen allen zo gevoelig aan zijn. We oordelen dan over een persoon in plaats van over diens daden.

Het is namelijk zo dat niet alleen vrouwen maar ook mannen kunnen kampen met prenatale en postnatale depressie. Hun rol als man verandert net zo drastisch.

Krijgen vaders te weinig ruimte?

Tijdens de kraamtijd is er voor het welzijn van de man vaak minder aandacht, het gaat over de moeder en het kind. Niet geheel onlogisch want zij krijgen meer medische opvolging en gesprekken. Dat terwijl de man pijnlijk geconfronteerd kan worden met het vaderschap maar de ruimte niet voelt om dit te ventileren. De twee meest zelfdestructieve emoties steken de kop op: schuld en angst. Ik zou me niet zo mogen voelen.

Bewust of onbewust kan de man zich vragen gaan stellen. Zal ik een goede vader zijn? Had ik zelf een goede vader? Hoe was de band tussen mij en mijn vader? Zal ik op mijn vader lijken? Heb ik zelf een leuke kindertijd gehad en kan ik wel bieden wat het kind nodig heeft? En een zeer belangrijke vraag: wie ben ik nog los van de vader?

Als er in een van die vragen een verstoring blijkt te zijn en de man zich hierin niet kan uiten om wat voor reden dan ook, kan het zo maar zijn dat hij zijn laatste redmiddel inzet en vlucht.

Vluchten is geen optie meer.

Keur ik dit goed? Absoluut niet. Je kan je als vader niet verschuilen achter trauma als het kind hier de dupe van wordt. Als je kiest om een kind in de wereld te zetten, heb je gekozen om een verantwoordelijkheid op je te nemen die boven je eigen behoefte gaat. Vluchten is geen optie meer.

Daarom vind ik het zo belangrijk dat stellen die aan kinderen willen beginnen eerst goed met elkaar en met zichzelf in gesprek gaan. Zijn van beide partijen de straatjes schoon genoeg geveegd om een dergelijke verantwoordelijkheid te dragen? Of zijn er nog (systemische) belastingen die in de weg kunnen staan van het gezinsleven?

Aan alle mannen met prenatale of postnatale depressie: praat erover

Dus een oproep aan alle aspirerende vaders en moeders: werk eerst voldoende aan jezelf voor jij je gaat focussen op een ander. Ga alle ballast lozen die je niet aan de volgende generatie wilt doorgeven. Misschien ben jij slachtoffer (geweest) van het verleden maar ga hierdoor niet nieuwe slachtoffers maken. Zijn alle verwachtingen en onzekerheden over het ouderschap aan elkaar uitgesproken? Hebben we onszelf voldoende geholpen voor we een ander kunnen begeleiden in het leven? Mannen, doorbreek het taboe van prenatale en postnatale depressie door erover te praten.

De volgende vergelijking is zo vreselijk afgezaagd, door elke coach wel eens gebruikt en duikt vaker op dan het onkruid in mijn moestuin maar ook in het vliegtuig vragen ze eerst zelf het zuurstofmasker op te zetten voor jij je kind helpt.

Herken jij hier iets in en kom je er niet alleen uit? Ben jij 1 van die mannen of heb jij een vader gehad met een postnatale depressie? Sluit dan aan op 1 van onze activiteiten:

AGENDA

Liever 1 op 1 met mij aan de slag? Neem dan contact op:

CONTACT

Liefs,

Bart