Vanmorgen zat ik te scrollen door mijn socials. Tot ik stuitte op een artikel over een dragartist die bakken kritiek over zich heen kreeg vanwege zijn beroep. De reacties die volgden… onvoorstelbaar. Het internet ontplofte van negativiteit, met woorden waar de honden geen brood van lusten. Social media: een speelplein vol met kinderen van volwassen leeftijd die zich gedragen als pestkoppen met een publiek.
Middenin die storm van onvriendelijkheid las ik de opmerking:
“In a world where you can be anything, why is it so hard to be kind?”
BAM. Die kwam binnen.
Als je aan een kind vraagt: “Wat wil je later worden?” Hoe vaak hoor je dan antwoorden als aardig, gelukkig of vergevingsgezind? Waarom vragen we kinderen eigenlijk wat ze willen worden in plaats van wie ze willen worden? Het zette me aan het denken: leven we in een systeem waarin we ons richten op de verkeerde levensdoelen?
De focus op jezelf: Wie wil jij zijn?
Vanaf het moment dat we klein zijn, duwt het schoolsysteem ons in een bepaalde richting. We leren rekenen, lezen, schrijven, de klok kijken – allemaal vaardigheden die ons voorbereiden op “het volwassen leven”. Maar de nadruk ligt daarbij op prestaties, op cijfers, op wat je later kunt doen.
En dus wordt er van je verwacht dat je als kind zegt: brandweerman, dokter, piloot. Iets tastbaars.
Tegen de tijd dat je elf bent, krijg je een test die bepaalt welk type onderwijs bij je past op basis van jouw denkvermogen. Maar hoe zit het met je gevoelsvermogen? Waar blijft de aandacht voor wie je bent en wat je drijft? Waarom baseren we ons hele systeem op IQ-testen, in plaats van ook naar ons EQ te kijken?
We leven in een wereld die gestuurd wordt door mensen die goed kunnen studeren, niet per se door mensen die goed kunnen voelen. En dat terwijl het vermogen om te voelen en verbinding te maken het meest essentieel is voor een betekenisvol leven.
Je hart volgen
Ik geloof dat wanneer je jouw gevoel en intrinsieke motivatie als kompas gebruikt, de rest – werk, geld, spullen – vanzelf volgt. Want laten we eerlijk zijn: als je niet intens gelukkig bent met jezelf of de wereld waarin je leeft, maakt het uiteindelijk niet uit wat je doet of wat je hebt.
Dus laten we stoppen met kinderen vragen wat ze willen worden en beginnen met: Wie wil je worden? Stel hen de vraag: in wat voor wereld wil jij leven? En hoe kunnen we die samen vormgeven?
En nog belangrijker: stel die vraag ook aan jezelf. Want we hebben net de periode van goede voornemens achter de rug, maar hebben we misschien niet het belangrijkste overgeslagen? Het voornemen om gelukkig te zijn met jezelf en de wereld een beetje mooier te maken.
Liefs, Bart
P.s.: Onze workshops zijn een mooie manier om te ontdekken wie je wilt zijn in plaats van wat je wilt zijn. Ga naar de agenda voor het overzicht.
Wil je hier zelf mee aan de slag?
Als dit onderwerp je raakt en je wilt ermee verder: in een sessie, workshop of retreat kijken we samen wat er speelt en welke vorm bij jou past.
Als dit onderwerp je raakt
- Individuele systemische coaching
Eén op één onderzoeken wat je tegenhoudt en welke stap passend is.
- Workshops familieopstellingen
Systemisch werk ervaren in een kleine groep, dicht bij Rotterdam.
- Retreats
Meerdaags de tijd nemen voor rust, verdieping en persoonlijke ontwikkeling.
