Wanneer kritiek je raakt – wat de tijger en de ezel me leerden over je plek innemen

Jìj bent de gevaarlijke hier! Iedereen snapt dat je door middel van jou “praktijken” niets verandert aan de persoon die in in die sprookjes gelooft. Jij verkoopt geesten, klopt mensen geld uit de portefeuille, beloofd ze gouden bergen. Zoals waarzeggers die beweren met overleden kunnen praten of met dieren kunnen praten. Dit is geen aanname, dit is algemeen bekend. “Familie opstellingen”… seriously…  Je zou aangegeven moeten worden, wegens je frauduleuze praktijken! En nu basta. Hopelijk trappen er zo min mogelijk mensen in jouw trucjes.

Dit was één van de reacties die ik kreeg toen ik een post plaatste over mijn aankomende workshop familieopstellingen. Normaal laat ik zulke reacties aan me voorbijgaan. Maar deze keer… kon ik het niet laten om te reageren. Dat leidde tot een kettingreactie van verontwaardigde antwoorden, en voor ik het wist, zat ik middenin een zinloze discussie. Het deed me stomverbaasd achterblijven — maar ook denken aan een oude parabel die ik graag met je deel. Een parabel over je plek innemen.

De parabel van de tijger en de ezel

Er was eens een ezel die tegen een tijger zei:
“Het gras is blauw.”

De tijger antwoordde:
“Nee, het gras is groen.”

De discussie werd feller en feller, tot ze besloten naar de leeuw — de koning van de jungle — te gaan.

Nog voor ze het bos bereikten, riep de ezel luid:
“Majesteit! Is het niet waar dat het gras blauw is?”

De leeuw keek hen rustig aan en zei:
“Klopt. Het gras is blauw.”

De ezel sprong op van blijdschap.
“Zie je wel! En de tijger blijft me tegenspreken, straf hem alstublieft!”

Toen sprak de leeuw:
“De tijger wordt gestraft met vijf jaar stilte.”

De ezel draafde blij weg, herhalend:
“Het gras is blauw, het gras is blauw!”

De tijger bleef stil en vroeg uiteindelijk:
“Majesteit, waarom straf je mij? U weet toch dat het gras groen is?”

De leeuw antwoordde:
“Het gras is groen, mijn vriend.
Maar jouw straf heeft niets te maken met de kleur van het gras.
Ze is omdat jij, als wijs en krachtig wezen, je tijd hebt verspild met het discussiëren met een ezel — en mij er zelfs mee hebt lastiggevallen.”

De tijger besefte dat de leeuw gelijk had

De grootste verspilling van tijd is ruzie maken met iemand die niet de waarheid zoekt, maar alleen zijn gelijk wil halen.
Sommige mensen begrijpen niet, hoe helder je het ook uitlegt.
Anderen willen niet begrijpen — verblind door ego, woede of wrok.

En misschien ziet een ezel blauw, wat groen is voor een tijger.

Wanneer onwetendheid schreeuwt, blijft wijsheid stil.
Rust is kracht. Stilte is waardigheid.

Wat deze parabel mij leerde over mijn eigen ego

Natuurlijk wist ik al bij de eerste reactie dat reageren geen zin had. Maar mijn ego was nét even sterker. En eerlijk: de inschrijvingen voor mijn workshop liepen wat stroef, dus elk beetje zichtbaarheid leek welkom. Negatieve publiciteit bestaat tenslotte niet, toch? Maar al snel merkte ik — haar woorden deden me eigenlijk niet veel. Vroeger zou ik boos of gekwetst zijn, me willen verdedigen. De valse nicht in mij zou haar gepakt hebben op haar grammaticale fouten.

Nu voelde ik rust. Dit zijn de momenten waarop ik merk wat familieopstellingen voor mij heeft gedaan.

Familieopstellingen hebben me geholpen te voelen wie ik ben en mijn plek in te nemen. Ik hoef niets meer te bewijzen. Voor haar ben ik misschien een oplichter — en dat mag haar waarheid zijn. Voor mij is familieopstellingen een diep helend proces — en dat is de mijne. Voor haar was ik de ezel en zij de tijger en andersom.

Beide waarheden kunnen naast elkaar bestaan, zonder strijd.

Coachingles: vechten om gelijk is vechten met jezelf

Het enige wat me nog raakte, was de toon waarmee zij haar muziek maakte. Want ja — wie zijn mond houdt, wordt niet gehoord. Maar wie schreeuwt, zorgt er alleen voor dat de ander zich verdedigt. En is dat wat de wereld nodig heeft?

Wil jij je plek innemen? Dan hoef je niet te vechten. We hoeven niet te bewijzen dat we goed bezig zijn.
Wanneer jij in rust leeft naar jouw waarheid, straal je dat vanzelf uit. Dan ben je de inspiratie, in plaats van dat je die probeert te forceren.

De echte kracht van zelfkennis

Lieve mensen, je mag het oneens zijn met elkaar. Je mag je eigen pad lopen. Maar doe het met respect. Want vrede begint niet in de wereld — ze begint in jezelf. Als jij weet wie je bent, hoef je niet te schreeuwen om gehoord te worden. Dan hoef je een ezel niet naar het water te trekken. Dan ben je als het water waar de ezel vanzelf naartoe komt als hij dorst krijgt.

De leeuw had dus groot gelijk: soms is stilte de meest krachtige keuze die je kunt maken. Dan geeft jij jouw handelen de ruimte om voor zichzelf te spreken.

Voel jij strijd om je plek in te nemen?

Herken je dit?

• Dat je snel geraakt bent door wat anderen zeggen?
• Dat je moeite hebt om jezelf te zijn, zonder je te verdedigen?
• Of dat je telkens weer in strijd terechtkomt, ook al wil je dat niet?

Dan nodig ik je van harte uit voor één van onze workshops of retreats in familieopstellingen.
Liever persoonlijk aan de slag? Neem gerust contact met me op — dan kijken we samen wat bij je past.

Liefs,
Bart