In deze aflevering vertel ik over de kracht van familieopstellingen en de manier waarop ervaringen uit eerdere generaties nog altijd invloed kunnen hebben op ons dagelijks leven. We spreken over familiesystemen, onbewuste loyaliteiten, mijn eigen weg naar het systemische werk en wat er zichtbaar kan worden wanneer je met een andere blik naar jouw familiegeschiedenis kijkt.
In dit gesprek nemen Tim en Tom me mee terug naar het begin: hoe ik van dans en beweging in het systemische werk terechtkwam, en waarom ik ging geloven dat een familiesysteem meer met je doet dan je zelf kunt bedenken.
We staan stil bij het idee dat ervaringen van eerdere generaties door kunnen werken in het heden. Onafgemaakte rouw, uitsluiting, oorlog, verlies of een geheim dat nooit benoemd werd: dat verdwijnt niet, maar zoekt een plek. Vaak wordt het onbewust gedragen door iemand die later komt.
Onbewuste loyaliteit is een rode draad in de aflevering. Kinderen zijn loyaal aan hun ouders, ook wanneer dat hen niet dient. Ik vertel hoe dat er in de praktijk uitziet: iemand die niet gelukkiger mag zijn dan zijn moeder, iemand die het gevoel heeft altijd te moeten zorgen, of iemand die zich schuldig voelt zonder te weten waarover.
Ook bespreken we hoe een familieopstelling concreet werkt. Met representanten, poppetjes of vloerankers komt het systeem letterlijk in de ruimte te staan. Wat eerst een verhaal was, wordt een beeld. In dat beeld kun je zien waar iemand ontbreekt, waar de ordening scheef is en welke beweging rust kan brengen.
Tot slot spreken we over wat je van een opstelling mag verwachten. Geen snelle oplossing en geen verklaring van alles, maar wel een andere blik op het verhaal waaruit je komt en op de plek die je daarin inneemt.